Vorig jaar (2025) overleed Marcel Schimscheimer op zestig jarige leeftijd. Veel te vroeg.
Ik leerde Marcel kennen in 1985 in De Nootberg studio in Hilversum. Ik was gevraagd door Laurens Nutbey om de opnames met Marcel te doen. Het was een van mijn eerste Free-lance projecten. Ik weet nog dat ik rekeningen typte met doorslag papier voor mijn boekhouding.
Het was erg uitdagend om met hem te werken, hij was een zeer goed bassist en regelde twee drummers die tegelijk speelden, een daarvan was Marcel Serierse, met Peter Tiehuis, ook zo’n Nederlands talent, Edwin, de broer van Marcel, speelde keyboards. De studio had een Turbosound mengtafel, een Fostex 16 sporen recorder en een beperkt aantal microfoons, ik deed het ermee.
Voor die tijd en apparatuur klinken deze demo’s nog steeds goed ondanks dat ze van compact cassette komen. Marcel zong zelf deze eigen composities. Bijzonder dat we toen echte drums als drumcomputers wilden laten klinken.
Het is lang geleden. Ik herinner me vaag nog wat dingen zoals dat Marcel speelde met Mink DeVille, hij leerde Ricky Borgia kennen en vroeg hem als producer. We hebben nog veel meer dingen opgenomen met Rick maar wat weet ik niet meer. Wel weet ik nog dat in 1987 we zwaar onder de indruk waren van Whitney Houston op tv met “I wanna dance with somebody”. Ook had Marcel Serierse les gehad van Steve Gadd, of dat voor of na deze opnames was weet ik niet meer. Als mensen wel meer weten laat het me dan weten frank@frankkoppelmans.nl
Marcel was toen al een buitengewoon talent.